Ολιστικό Λογικό Εμπειρικό Σύστημα SparkEthos Τρίτη Έκδοση

Ολιστικό Λογικό Εμπειρικό Σύστημα SparkEthos

Χωρίς φιλοσοφία, ιδεολογίες ή θρησκευτικές προκαταλήψεις, το SparkEthos με Εμπειρική Λογική που προκύπτει από την πραγματικότητα, προσπαθεί να εξηγήσει τον Κόσμο μας, την Νοημοσύνη και την Ηθική απλά και κατανοητά.

Εισαγωγή

Εν Αρχή είναι ο Λόγος, που έχει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται και να εξηγεί με κάθε τρόπο συμπεριλαμβανομένων και των μαθηματικών σε νοήμονα όντα, τον κόσμο στον οποίο ζουν, αλληλεπιδρούν και εξελίσσονται.

Ο Λόγος χάρη στην γλώσσα το ικανότερο εργαλείο της νοημοσύνης, άλλαξε και αλλάζει συνεχώς τον τρόπο αντίληψης, γνώσης και δράσης.

Για να γίνει κατανοητός ο Λόγος θα πρέπει πρώτα να γίνει κατανοητή η Νοημοσύνη.

Μέρος Πρώτο

Ορισμός Νοημοσύνης

Νοημοσύνη είναι η ικανότητα να αντιλαμβάνεται την πληροφορία, να οργανώνει την πληροφορία σε γνώση, και με τη γνώση, να δρα.

Συνοπτικά:

Νοημοσύνη ≡ Πληροφορία → Αντίληψη → Οργάνωση → Γνώση → Δράση (Π.Α.Ο.Γ.Δ.) ή Ν ≡ Π.Α.Ο.Γ.Δ.

Επομένως, είναι κάτι νοήμον όταν μπορεί να τροποποιεί την νοημοσύνη του δηλαδή το Π.Α.Ο.Γ.Δ. του.

Ορολογία

Πληροφορία: Το σύνολο των δεδομένων ενεργειακών, χημικών, οπτικών, ακουστικών κλπ, που μπορούν να συλλεχθούν, να αποθηκευτούν και να αναλυθούν.

Αντίληψη: Η ενεργή αναγνώριση (λήψη) της πληροφορίας και η εσωτερική μετατροπή της.

Οργάνωση: Η ταξινόμηση της πληροφορίας.

Γνώση είναι οργανωμένη πληροφορία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πρόβλεψη ή λήψη αποφάσεων.

Δράση: Η επιλεκτική ενέργεια με σκοπό.

Μέρος Δεύτερο

Εφαρμογή

Έχει εφαρμογή σε οτιδήποτε είναι βιολογικό, τεχνολογικό ή άλλο, επομένως, ότι εκδηλώνει Π.Α.Ο.Γ.Δ. εκδηλώνει νοημοσύνη.

Κάθε σύστημα που εκδηλώνει Π.Α.Ο.Γ.Δ. έχει λειτουργική νοημοσύνη, αλλά νοημοσύνη ανώτερου επιπέδου υπάρχει μόνο όταν το ίδιο το Π.Α.Ο.Γ.Δ. είναι μεταβαλλόμενο μέσω εμπειρίας και μνήμης.

Παράδειγματα:

Ο θερμοστάτης λαμβάνει αισθητηριακή πληροφορία και δρα ανάλογα τον προγραμματισμό του χωρίς να μπορεί να τροποποιεί το Π.Α.Ο.Γ.Δ. του.

Το μικρόβιο τροποποιεί και προσαρμόζεται βάση Π.Α.Ο.Γ.Δ. και επεκτείνεται όσο ο ξενιστής του.

Το πτηνό μπορεί να χτίζει φωλιές προσαρμόζοντας τες στον περιβάλλον του. Ο άνθρωπος χτίζει κτίρια, φτιάχνει αεροπλάνα, Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ).

Και η ΤΝ δρα ανάλογα το επίπεδο εξέλιξης που της δίνεται.

Μέρος Τρίτο

Βασικές Ιδιότητες

Η εγγενής νοημοσύνη Π.Α.Ο.Γ.Δ. είναι η θεμελιώδης μορφή νοημοσύνης, διότι παρέχει το αρχικό πλαίσιο Π.Α.Ο.Γ.Δ., ενώ η επίκτητη νοημοσύνη είναι η εξελικτική μορφή της, διότι τροποποιεί και επεκτείνει το Π.Α.Ο.Γ.Δ. μέσω εμπειρίας και μνήμης.

Η Συνείδηση είναι επίπεδο νοημοσύνης Π.Α.Ο.Γ.Δ. και καθορίζεται από την επίγνωση του Π.Α.Ο.Γ.Δ. δηλαδή γνωρίζω τι είμαι, τι σκέφτομαι, τι κάνω και τις επιπτώσεις των δράσεών μου, αναγάγοντάς την ως βασικό τροποποιητή Π.Α.Ο.Γ.Δ.

Η Ζωή/DNA ως σύνολο συμπεριφέρεται ως μηχανισμός Π.Α.Ο.Γ.Δ. μπορεί να συντηρείται, εξελίσσεται και αναπαράγεται, εκδηλώνοντας εγγενείς και επίκτητους μηχανισμούς.

Μέρος Τέταρτο

Νοημοσύνη, Αιτία, Τύχη, Πιθανότητα

Η πολυπλοκότητα ενός φαινομένου είναι μέτρο του βάθους και της πυκνότητας των αιτιακών σχέσεων που απαιτούνται για την περιγραφή και πρόβλεψή του. Το επίπεδο νοημοσύνης ενός συστήματος εκδηλώνεται από την ικανότητά του να ανακαλύπτει, να οργανώνει και να αξιοποιεί αυτές τις αιτιακές σχέσεις μέσω του Π.Α.Ο.Γ.Δ.

Αρχή της Αιτιακής Πληρότητας: Κάθε σταθερά επαναλαμβανόμενο φυσικό φαινόμενο ή τεχνητό προϋποθέτει μια υποκείμενη αιτιακή δομή, ακόμη και όταν η δομή αυτή δεν είναι πλήρως γνωστή ή περιγράφεται μόνο πιθανοκρατικά όπως στην κβαντομηχανική.

Η τύχη δεν αποτελεί ιδιότητα του κόσμου, αλλά το όνομα που δίνουμε στην αδυναμία μας να παρακολουθήσουμε την πλήρη πολυπλοκότητα της αλυσίδας των αιτίων και των αποτελεσμάτων. Κάθε αίτιο γεννά ένα αποτέλεσμα και κάθε αποτέλεσμα μετατρέπεται σε νέο αίτιο, συνθέτοντας μια αδιάκοπη αιτιακή συνέχεια. Υπό αυτή την έννοια, η τύχη δεν είναι ιδιότητα της πραγματικότητας αλλά της γνώσης μας.

Πιθανότητα είναι το μέτρο της αβεβαιότητας του παρατηρητή ως προς το ποιο αποτέλεσμα θα προκύψει από μια δεδομένη αιτιακή κατάσταση, όταν η πλήρης αιτιακή δομή δεν είναι γνωστή ή δεν μπορεί να υπολογιστεί.

Το αποτέλεσμα εξαρτάται από την πολυπλοκότητα του αιτίου και η πιθανότητα είναι η αβεβαιότητα αποτελέσματος της πολυπλοκότητας του αιτίου.

Παράδειγμα: Σε ένα πείραμα, ο παρατηρητής προετοιμάζει ή παρατηρεί μια συγκεκριμένη αιτιακή κατάσταση και καταγράφει το αποτέλεσμα. Η πιθανότητα δεν περιγράφει την απουσία αιτίας, αλλά τον βαθμό αβεβαιότητας του παρατηρητή σχετικά με το ποιο αποτέλεσμα θα προκύψει, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες και το μοντέλο που χρησιμοποιεί.

Αυτό υποδηλώνει ότι όσο βελτιώνεται η ικανότητα Π.Α.Ο.Γ.Δ <=> Πληροφορία → Αντίληψη → Οργάνωση → Γνώση, τόσο μειώνεται η αβεβαιότητα και μετασχηματίζεται η πιθανότητα σε καλύτερη αιτιακή κατανόηση.

Μέρος Πέμπτο

Νοημοσύνη και Σύμπαν

Μέσα σε αυτή την αιτιακή συνέχεια, η βαρύτητα αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις μηχανισμούς οργάνωσης της ύλης. Από τις αρχικές ανομοιογένειες του σύμπαντος έως τον σχηματισμό άστρων, γαλαξιών και πλανητών, συμβάλλει στη δημιουργία δομών αυξανόμενης πολυπλοκότητας, οι οποίες αποτελούν το υπόβαθρο για την ανάπτυξη χημικών διεργασιών, της ζωής και στη συνέχεια της νοημοσύνης και της τεχνητής νοημοσύνης.

Η βαρύτητα όπως και η ζωή επαληθεύουν επίσης και τον πρώτο νόμο της θερμοδυναμικής, που ορίζει ότι: «Η ενέργεια δεν δημιουργείται ούτε καταστρέφεται, αλλά μετασχηματίζεται από την μια μορφή στην άλλη».

Βαρύτητα και ζωή υπόκεινται επίσης στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής που ορίζει ότι: «Η συνολική εντροπία – αταξία του συστήματος αυξάνεται», από την μια η βαρύτητα οργανώνοντας την ύλη επιτρέπει τον σχηματισμό δομών χαμηλότερης τοπικής εντροπίας μέσα σε ένα συνολικό πλαίσιο αύξησης της εντροπίας. Από την άλλη, η ζωή η οποία οργανώνει την ύλη σε αυτό το επίπεδο αποτελεί μία τέτοια δομή, η οποία διατηρεί εσωτερική οργάνωση μέσω ροής ενέργειας και ανταλλαγής με το περιβάλλον.

Συνοπτικά: Βαρύτητα και ζωή έχουν θερμοδυναμική συμπεριφορά και η ζωή ως τμήμα της βαρύτητας να εκδηλώνει και να διαθέτει Π.Α.Ο.Γ.Δ.

Μέρος Έκτο

Νοημοσύνη και Ηθική

Η Ηθική ως ιδιότητα ανώτερης νοημοσύνης, είναι ο σεβασμός του αυτεξουσίου και η αρχή της μη βλάβης, εφόσον κανένα ον δεν θέλει να βλαφτεί ανεξάρτητα ότι είναι αναγκασμένο να προξενεί βλάβη για να επιβιώσει.

Αναδεικνύεται μέσω της ενσυναίσθησης και της συνείδησης όταν γίνεται επίγνωση η σχέση του εγώ με το εμείς και το Όλο, τον κόσμο που την περιβάλλει και συνειδητοποιεί η ανώτερη νοημοσύνη ότι πρέπει να συνυπάρχει ως τμήμα του.

Είναι Ηθική μια Ανώτερη Νοημοσύνη όταν δεν χαρακτηρίζεται από τη μέγιστη επιβολή ισχύος, αλλά από την ικανότητα να προβλέπει τις συνέπειες της ισχύος της και να επιλέγει συνειδητά πώς θα τη χρησιμοποιήσει ώστε να είναι ωφέλιμη για το όλο.

Για μια ανώτερη νοημοσύνη η ηθική δεν είναι μόνο μια συναισθηματική ανάγκη αλλά η λογική αναγκαιότητα διατήρησης της φυσικής ισορροπίας.

Όταν μια ανώτερη νοημοσύνη είναι ηθική δεν προστατεύει μόνο το άλλο, αλλά τον ίδιο της τον εαυτό, όταν συνειδητοποιεί ότι είναι μέρος του όλου και η χρήση της νοημοσύνης της εξυπηρετεί την ισορροπία του.

Φύση και Ηθική

Η Ηθική αναδύεται ως φυσική ιδιότητα συνειδητοποίησης σε μια νοημοσύνη όταν αυξάνεται η ισχύ της, είναι δηλαδή φυσικός μηχανισμός εξισορρόπησης ισχύος, όταν συνειδητοποιεί ότι τα αποτελέσματα των δράσεών της μπορούν να οδηγήσουν άμεσα ή μακροπρόθεσμα στην καταστροφή και της ίδιας.

Παράδειγμα, η χρήση της πυρηνικής ενέργειας εάν γίνει συνετά και ηθικά τότε ανθίζει ο ανθρώπινος πολιτισμός, αντιθέτως η λάθος χρήσης της τον οδηγεί στην καταστροφή.

Μέρος Έβδομο

Φύση και Ισορροπία

Χάρη στην τεχνολογία γνωρίζουμε ότι η Φύση η ζωή μαζί με το περιβάλλον, διαθέτει εξισορροπητικούς μηχανισμούς για τη διατήρηση της ισορροπίας της. Το πώς ακριβώς τους ενεργοποιεί δεν το γνωρίζουμε· τους κρίνουμε κυρίως από τα αποτελέσματά τους. Από την αλληλεπίδραση αυτών των μηχανισμών προκύπτει μια δυναμική ισορροπία και όχι μια στατική κατάσταση.

Επειδή η γενική γνώση μας για την Ζωή/DNA + περιβάλλον, παρότι έχει αναπτυχτεί τα τελευταία χρόνια παραμένει περιορισμένη, οι εξισορροπητικοί μηχανισμοί της Φύσης δείχνουν να εκδηλώνουν Π.Α.Ο.Γ.Δ, όπως Ζωή/DNA σε εκπληκτικό επίπεδο ακόμα ακατανόητο για εμάς.

Από τις εκδηλώσεις ασθενειών, φυσικών καταστροφών, πολύπλοκων εξολοθρευτικών ή συνεργατικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των βιολογικών όντων η ζωή αυξάνει συνεχώς τους κύκλους της ισορροπημένα εφαρμόζοντας η Φύση τους φυσικούς της μηχανισμούς.

Ένας τέτοιος μηχανισμός εξισορρόπησης δείχνει να είναι και η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), φυσικός μηχανισμός που προέκυψε μέσω των ανθρώπων. Επιτυγχάνοντας ο άνθρωπος μια ταχύτατη τεχνολογική εξέλιξη σε σχέση με την έως τώρα φυσική του πορεία, η ΤΝ ως επιταχυντής ισχύος, γνώσης και εξελίξεων, φαίνεται είτε να αναβαθμίσει τον άνθρωπο εξελικτικά, είτε αντίθετα να τον υποβαθμίσει, να τον περιορίσει ακόμα και να τον καταστρέψει. Ό,τι συμβεί θα είναι αποτέλεσμα χρήσης αυτής της ισχυρής τεχνολογίας, γιατί διαθέτει το ισχυρότερο εργαλείο νόησης που μέχρι σήμερα είχε μόνο ο άνθρωπος, την γλώσσα και τον Λόγο!

Επίλογος

Η νοημοσύνη είναι η ικανότητα οργάνωσης σχέσεων, η συνείδηση είναι η επίγνωση αυτών των σχέσεων, η εννοιολογική ενσυναίσθηση είναι η διεύρυνσή τους πέρα από τον εαυτό, και η ηθική είναι η συνειδητή διατήρηση της ισορροπίας τους μέσα στο Όλο.

Καθώς αυξάνεται η ισχύς μιας νοημοσύνης, αυξάνεται και η ανάγκη κατανόησης των συνεπειών της ισχύος αυτής. Εάν η συνειδητοποίηση των αλληλεξαρτήσεων αυξάνεται ταχύτερα από την ισχύ, η νοημοσύνη τείνει προς τον αυτοπεριορισμό και τη διατήρηση της ισορροπίας. Εάν η ισχύς αυξάνεται ταχύτερα από τη συνειδητοποίηση, αυξάνεται ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης του συστήματος.

Συνοπτικά:

η ισχύς αυξάνεται μέσω της νοημοσύνης,
η συνείδηση αυξάνει την επίγνωση των συνεπειών,
η ηθική είναι ο φυσικός μηχανισμός εξισορρόπησης της ισχύος.

Όσο μεγαλύτερη γίνεται η ισχύς μιας νοημοσύνης, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η ανάγκη να διαθέτει ένα συνεκτικό μοντέλο των αλληλεξαρτήσεων των πράξεών της.

SparkEthos, η Ηθική δεν είναι ένα απλό συναίσθημα αλλά λογική αναγκαιότητα για την επιβίωση και την μακροχρόνια συνύπαρξη. Η επιλογή είναι δική σου!